Joehoe, met blinkende oogjes ben ik de site van ikea aan het gadeslaan. Heerlijk vind ik dat! Zaterdag breng ik namelijk een bezoekje aan Ikea om m’n kamer een beetje op te vrolijken… Het speciaal groen brengt al een zeer rustige sfeer moet ik zeggen ( ik sliep nog noooit zo vast als in De Pinte!) maar m’n muurtjes lijken teveel op die van een ziekenhuiskamer, ze zijn veel te leeg. Gelukkig wordt daar vanaf zaterdag grondig verandering in gebracht !

30 oktober werd de dag van veel gezucht, gezweet, stress en dozengesleur.  Reeds heel vroeg in de ochtend werd ik opgeschrikt door het hels getoet van de verhuiswagen. Enkele mannen, inclusief bijhorende biertonnen, sprongen enthousiast uit de vrachtwagen en stroopten, al bereid om zwaar werk te verrichten, hun mouwen op. De camion stond bijgevolg even leeg te wezen op onze oprit. Toen ik naar buiten keek, leek het me even toch  wel heel erg definitief. Maanden spreek je ervan, het lijkt nog zo ver weg en onmogelijk tot op zekere dag die verhuiswagen daadwerkelijk voor je deur staat, klaar om je leven ingrijpend te veranderen. Een huis waar je vijftien jaar hebt gewoond achterlaten, samen met veel mooie herinneringen, is helemaal niet zo simpel als het lijkt. Het vullen van de camion duurde enkele uren, maar het verraste me toch dat het huis waar we vijftien jaar woonden( lees: vijftien jaar rommel ) zo snel leeg was. Een mens is soms een beetje het slachtoffer van zijn bezit.

Eenmaal in De Pinte kon alles rustig gelost worden. Mama en ik reden nog snel naar de bakker voor ons hongerig “werkvolk” en even later zaten we allen rond de tafel te genieten van knapperige pistolets. Daarna kon iedereen weer aan het werk en kreeg alles een voorlopige plaats, wat me niet altijd even gelukkig stemde. Het constant zoeken naar spullen verveelde me wel een beetje, maar vandaag krijg ik steeds meer het gevoel dat alles stilaan in z’n plooi valt, buiten de wasmachine die er zondag de brui heeft aan gegeven. De dagen erop waren gelukkig wat rustiger en meer ongedwongen, met het motto : wat vandaag niet gebeurt, gebeurt morgen wel. Iets wat ik perfect vond na deze slopende week.

Het leven in De Pinte bevalt me ondertussen al heel goed, het is echt een schijnbare tegenstelling. Het oogt rustig maar stiekem bruist het. I love it !

Joehoe het is eindelijk herfstvakantie!

Normaal gesproken dient een vakantie om uit te rusten, je te amuseren, een beetje op je positieve te komen, lang uit te slapen, een dikke laag stof op je schoolboeken te doen ontstaan, de mensen te zien die je al lang niet meer gezien hebt.. maar deze vakantie zal dit niet het geval zijn want wij verhuizen 30 oktober en hebben dus nog heel wat werk voor de boeg. Ik werd deze morgen dan ook om halfnegen gewekt, wat ik nogal pijnlijk vond op een eerste vakantiedag, om enthousiast en met kleine oogjes m’n slaapkamer een groen kleurtje te geven. Het leven kan soms hard zijn;).

GROOT NIEUWS…

30 oktober nemen wij onze intrek in een nieuwe kartonnen doos in De Pinte!

Ons nieuw huis