M’n examenrooster:

Woe 3/12 : Economie

Don 4/12:  Nederlands

Vrij 5/12:   Fysica

Ma  8/12 : Wiskunde

Din 9/12 : Aardrijkskunde en Geschiedenis

Woe 10/12 : Engels

Do 11/12 :  Biologie

Vrij 12/12 : Frans

Maa 15/12 : Duits

Din 16/12 : Chemie

Zo goed als 3 dagen heb ik in m’n bed gelegen. Veel sneeuw heb ik niet gezien, buiten wat klompjes ijs, de vermoedelijke restanten van een heuse sneeuwman, die ik hier en daar op m’n weg naar school tegenkwam. Dit was dus mijn kort sneeuwmoment, iets waar anderen ongetwijfeld zondag al met volle teugen van genoten hebben. Naar het schijnt gingen er ook veel mensen op hun ” bek” op school, altijd grappig als ze zich niet te ernstig bezeren, al weet ik uit ervaring dat ik best ook wel eens mijn behendigheid op gladde voetpaden mag bijschaven.

Dimitri Verhulst, jawel.

Vanmorgen stapte ik verwaaid de trein op. Het geluid van mijn bruine botjes galmde door de wagon, wat niet door iedereen werd geapprecieerd. Een snode grijsaard keek afkeurend mijn richting uit, gevolgd door een blik van haat omdat ik abrupt zijn ochtendritueel verstoorde. Ik nam plaats, kreeg nog een gemene blik toegestuurd van de oude heer en tuurde eindeloos over de akkers. Ergens in de verte huppelde een konijn vrolijk in het rond. Versuft merkte ik het bord ” DE PINTE ” ineens op. Tegenwoordig moet ik een halte eerder afstappen. Met een sprongetje liet ik de trein achter mij en hoorde in de verte het gefluit van de conducteur. Je weet wel, dat geluid dat je liever niet hoort als je tot de vaststelling komt dat je net de trein hebt gemist. Het baantje naar school begint ondertussen al te wennen. Elke vrijdagochtend kom ik er ook de plantsoendienst tegen. Eenmaal op school, versteven van de kou, was m’n dag zo goed als begonnen. Ik had eerst nog een formaliteit te regelen in het secretariaat waar ik me gisterenavond goed had over opgejaagd. Er was namelijk gisteren een brief toegekomen met de mededeling dat ik, Charlotte Ghaye, niet aanwezig was op school op een bepaalde dag en of mijn ouders daarvan op de hoogte waren. Ik werd natuurlijk op het matje geroepen en er even van verdacht een spijbelaar te zijn. Dit liet ik me natuurlijk niet zomaar zeggen en bleef volhouden dat ik op school was, haalde m’n ingevulde agenda boven om te tonen dat ik weldegelijk op die dag op school was en haalde als extra bewijs een toets van Engels boven, die ik die dag had gemaakt. Mijn ouders geloofden me al gauw en het werd hen duidelijk dat dit om een vergissing moest gaan. Vanmorgen werd dit weggelachen met een sorry’tje en een nota in mijn agenda. Ik kon echter wel al 3 keer opgegeten zijn door m’n ouders. Na 6 saaie lesuren, waaronder bio en chemie , ging uiteindelijk de verlossende schoolbel die het weekend aankondigde. Uitgelaten liepen we allen de schoolpoort uit…

Woensdag 20 augustus 2008, 18:00

Pizza net uit de oven gehaald. De telefoon gaat. Mama neemt op. Aan haar gezicht zie ik dat er geen prettig nieuws verteld wordt. Ze wordt rood. Ze luistert. Ze zwelt op, van woede. Ik kijk, staar, sta aan de grond genageld.

” Je hebt een C.” het gonst en bonst daarbinnen. De pizza blijft onaangeroerd. Laat het doordringen, maar het lukt niet. Nog steeds niet.