Een beetje margi, maar de ultieme plaat voor een dol feestje !

De examens zitten erop, de rapporten zijn uitgedeeld, 3 prettig gestoorde persoonlijkheden worden opgesloten in een glazen huis, gent wordt overspoeld door overijverige stubruluisteraars die op ieder hoekje van de straat staan te bedelen als de eerste beste clochards, allemaal voor het goede doel uiteraard. Het begin van een spetterende kerstvakantie vol verrassingen, ik voel het al.

Mijn eerste vakantiedag heb ik al ontzettend lui doorgebracht. Maar eigenlijk mag dat wel eens na die twee weken( en meer) geschifte hoofdarbeid! Morgen is het dan weer een grote dag, een dag vol feest en gezoen want mijn allerliefste liefje die soms lief is maar soms ook niet ( sorry snorry) en IK  zijn morgen exact 2 jaar samen en dat moet uiteraard gevierd worden. Dit jaar laat ik de champagne wel voor wat het is aangezien de dure bubbels me vorig jaar fameus misvallen waren en ik nu nog steeds gruwel van deze godendrank.

De avond erna is het alweeeer kerstavond en kunnen de engelenstemmetjes weer uit de kast worden gehaald want er is immers ” een kinneke geboren op aard”! Dat wordt ook weer een avond vol gezoen en familiegebeuren. Nu ik zo even een blik werp op onze imposante kerstboom besef ik dat de feestdagen een ware aanslag zijn op mijn arme bankrekening en besef ik nog veel meer dat ik de komende maanden regelmatig op mijn kin zal moeten kloppen. Het leven kan soms hard zijn, nietwaar. Maar niks is leuker dan cadeau’tjes geven en cadeau’tjes krijgen!

Use somebody

I’ve been roaming around always lookin down at all I see.
Painted faces fill the places I can’t reach.
You know that I could use somebody
You know that I could use somebody
Someone like you
And all you know and how you speak
Countless lovers undercover of the street
You know that I could use somebody
You know that I could use somebody
Someone like you
Off in the night while you live it up I’m off to sleep
Waging wars to shake the poet and the beat
I hope it’s gonna make you notice
I hope it’s gonna make you notice
Someone like me
Someone like me
Someone like me
Somebody
(Go and let it out)
Someone like you
Somebody
Someone like you
Somebody
Someone like you
Somebody
I’ve been roaming around always lookin down at all I see

M’n examenrooster:

Woe 3/12 : Economie

Don 4/12:  Nederlands

Vrij 5/12:   Fysica

Ma  8/12 : Wiskunde

Din 9/12 : Aardrijkskunde en Geschiedenis

Woe 10/12 : Engels

Do 11/12 :  Biologie

Vrij 12/12 : Frans

Maa 15/12 : Duits

Din 16/12 : Chemie

Zo goed als 3 dagen heb ik in m’n bed gelegen. Veel sneeuw heb ik niet gezien, buiten wat klompjes ijs, de vermoedelijke restanten van een heuse sneeuwman, die ik hier en daar op m’n weg naar school tegenkwam. Dit was dus mijn kort sneeuwmoment, iets waar anderen ongetwijfeld zondag al met volle teugen van genoten hebben. Naar het schijnt gingen er ook veel mensen op hun ” bek” op school, altijd grappig als ze zich niet te ernstig bezeren, al weet ik uit ervaring dat ik best ook wel eens mijn behendigheid op gladde voetpaden mag bijschaven.

Vrijdag = mijn lievelingsdag!

want :

- 2 u dispensatie ’s morgens( en dus lekker lang slapen)

- weekendkriebels als de verlossende schoolbel om 16 u gaat

- meestal de dag dat ik m’n liefje zie

- de dag van neveneffecten

Joehoe, met blinkende oogjes ben ik de site van ikea aan het gadeslaan. Heerlijk vind ik dat! Zaterdag breng ik namelijk een bezoekje aan Ikea om m’n kamer een beetje op te vrolijken… Het speciaal groen brengt al een zeer rustige sfeer moet ik zeggen ( ik sliep nog noooit zo vast als in De Pinte!) maar m’n muurtjes lijken teveel op die van een ziekenhuiskamer, ze zijn veel te leeg. Gelukkig wordt daar vanaf zaterdag grondig verandering in gebracht !

30 oktober werd de dag van veel gezucht, gezweet, stress en dozengesleur.  Reeds heel vroeg in de ochtend werd ik opgeschrikt door het hels getoet van de verhuiswagen. Enkele mannen, inclusief bijhorende biertonnen, sprongen enthousiast uit de vrachtwagen en stroopten, al bereid om zwaar werk te verrichten, hun mouwen op. De camion stond bijgevolg even leeg te wezen op onze oprit. Toen ik naar buiten keek, leek het me even toch  wel heel erg definitief. Maanden spreek je ervan, het lijkt nog zo ver weg en onmogelijk tot op zekere dag die verhuiswagen daadwerkelijk voor je deur staat, klaar om je leven ingrijpend te veranderen. Een huis waar je vijftien jaar hebt gewoond achterlaten, samen met veel mooie herinneringen, is helemaal niet zo simpel als het lijkt. Het vullen van de camion duurde enkele uren, maar het verraste me toch dat het huis waar we vijftien jaar woonden( lees: vijftien jaar rommel ) zo snel leeg was. Een mens is soms een beetje het slachtoffer van zijn bezit.

Eenmaal in De Pinte kon alles rustig gelost worden. Mama en ik reden nog snel naar de bakker voor ons hongerig “werkvolk” en even later zaten we allen rond de tafel te genieten van knapperige pistolets. Daarna kon iedereen weer aan het werk en kreeg alles een voorlopige plaats, wat me niet altijd even gelukkig stemde. Het constant zoeken naar spullen verveelde me wel een beetje, maar vandaag krijg ik steeds meer het gevoel dat alles stilaan in z’n plooi valt, buiten de wasmachine die er zondag de brui heeft aan gegeven. De dagen erop waren gelukkig wat rustiger en meer ongedwongen, met het motto : wat vandaag niet gebeurt, gebeurt morgen wel. Iets wat ik perfect vond na deze slopende week.

Het leven in De Pinte bevalt me ondertussen al heel goed, het is echt een schijnbare tegenstelling. Het oogt rustig maar stiekem bruist het. I love it !