” Draagt zij een hoed?” vraag je lichtjes verveeld. Stiekem hoop je dat ze moe wordt. Je had haar daarnet al voorbereid op het slapengaan door rustig haar roze pyjama aan te doen en haar te sussen met : ” Je moet nog niet gaan slapen hoor, maar is het niet fijner in jouw pyjama?” Waarop zij je even beteuterd aankijkt en dan met haar klein knikkend hoofdje instemt. Ondertussen heeft ze al geantwoord op jouw vraag met een zelfvoldane ” Neen.” Haar blauwe kinderoogjes twinkelen van vreugde wanneer ze ziet dat er aan jouw kant nog meer kaartjes overeind staan. ” Charloooottte, ik ga winnen hé!” zegt ze fier en overtuigd van haar winnerscapaciteiten. Je glimlacht even, denkend aan het feit dat je er zonet even in geslaagd bent haar ongemerkt te laten winnen. Ze geeuwt even en steekt haar tuuter in haar mond, waarop ze in haar blond engelenhaar begint te krullen, doet ze altijd als ze moe is. Voldaan komt ze op jouw schoot zitten, leunend tegen je borst en valt samen met het ritme van jouw hart in slaap.