Jaja, gisterenavond was het zover: de grote finale van de slimste mens. De afgelopen 9 weken lieten veel mensen het slimste in hen naar bovenkomen en waagden zich aan de doordachte vragen van Erik Van Looy, vanuit hun zetel weliswaar!
Voor al de cultuurbarbaren die de bloedstollende finale hebben gemist, hier kan je hem nog eens bekijken:
“Gelukkig nieuwjaar” zeggen ze een voor een. Ik voel ze kijken. Ik lees in hun ogen dat ze wel iets willen zeggen , maar niet goed weten wat. Nog nooit vond ik deze woorden zo pijnlijk, nog ooit eerder lieten de bonken van het vuurwerk mij totaal koud, het feestgedruis kon mij gestolen worden en dolverliefde koppeltjes allermeest.
De examens zitten erop, de rapporten zijn uitgedeeld, 3 prettig gestoorde persoonlijkheden worden opgesloten in een glazen huis, gent wordt overspoeld door overijverige stubruluisteraars die op ieder hoekje van de straat staan te bedelen als de eerste beste clochards, allemaal voor het goede doel uiteraard. Het begin van een spetterende kerstvakantie vol verrassingen, ik voel het al.
Mijn eerste vakantiedag heb ik al ontzettend lui doorgebracht. Maar eigenlijk mag dat wel eens na die twee weken( en meer) geschifte hoofdarbeid! Morgen is het dan weer een grote dag, een dag vol feest en gezoen want mijn allerliefste liefje die soms lief is maar soms ook niet ( sorry snorry) en IK zijn morgen exact 2 jaar samen en dat moet uiteraard gevierd worden. Dit jaar laat ik de champagne wel voor wat het is aangezien de dure bubbels me vorig jaar fameus misvallen waren en ik nu nog steeds gruwel van deze godendrank.
De avond erna is het alweeeer kerstavond en kunnen de engelenstemmetjes weer uit de kast worden gehaald want er is immers ” een kinneke geboren op aard”! Dat wordt ook weer een avond vol gezoen en familiegebeuren. Nu ik zo even een blik werp op onze imposante kerstboom besef ik dat de feestdagen een ware aanslag zijn op mijn arme bankrekening en besef ik nog veel meer dat ik de komende maanden regelmatig op mijn kin zal moeten kloppen. Het leven kan soms hard zijn, nietwaar. Maar niks is leuker dan cadeau’tjes geven en cadeau’tjes krijgen!
I’ve been roaming around always lookin down at all I see.
Painted faces fill the places I can’t reach.
You know that I could use somebody
You know that I could use somebody
Someone like you
And all you know and how you speak
Countless lovers undercover of the street
You know that I could use somebody
You know that I could use somebody
Someone like you
Off in the night while you live it up I’m off to sleep
Waging wars to shake the poet and the beat
I hope it’s gonna make you notice
I hope it’s gonna make you notice
Someone like me
Someone like me
Someone like me
Somebody
(Go and let it out)
Someone like you
Somebody
Someone like you
Somebody
Someone like you
Somebody
I’ve been roaming around always lookin down at all I see
Zo goed als 3 dagen heb ik in m’n bed gelegen. Veel sneeuw heb ik niet gezien, buiten wat klompjes ijs, de vermoedelijke restanten van een heuse sneeuwman, die ik hier en daar op m’n weg naar school tegenkwam. Dit was dus mijn kort sneeuwmoment, iets waar anderen ongetwijfeld zondag al met volle teugen van genoten hebben. Naar het schijnt gingen er ook veel mensen op hun ” bek” op school, altijd grappig als ze zich niet te ernstig bezeren, al weet ik uit ervaring dat ik best ook wel eens mijn behendigheid op gladde voetpaden mag bijschaven.